17-08-05

The Brussels Journal

The Brussels Journal [ http://www.brusselsjournal.com ] is een nieuwe politieke groepsblog, gelanceerd op initiatief van de Vlaamse publicist Paul Beliën (columnist 't Pallieterke, hoofdredacteur Secessie) en Luk Van Braekel [ http://lvb.net ], respectievelijk hoofdredacteur en webmaster, om een tegengewicht te bieden tegen de politiek-correcte media, in hun eigen woorden, "de Europese consensusmedia".
 
Onder de medewerkers vinden we o.a. Jan Neckers (tevens columnist van 't Pallieterke), Jos Verhulst (bekend van zijn pleidooi voor directe democratie [ http://www.directe-democratie.be ], de oriëntalist Koenraad Elst [ http://koenraadelst.voiceofdharma.com ], Filip van Laenen [ http://www.vanlaenen.net ], Matthias Storme [ http://www.storme.be & http://vlaamseconservatieven.be ], Vlaams Belang volksvertegenwoordiger Alexandra Colen, blogger Marc Vanfraechem [ http://victacausa.blogspot.com ] en Dr. Martin De Vlieghere (bekend van het boek "Wij verkiezen een Führer"). Verder vinden we er enkele buitenlanders terug zoals Eurowatcher Elaib Harvey [ http://englandexpects.blogspot.com ] en Brits conservatief Europarlementslid Daniel Hannan [ http://www.hannan.co.uk ]. Er zijn ook plannen voor een multimediasectie die Radio Free Brussels zal heten met audio- en video-opnames van interviews, debatten en toespraken. Engels is de hoofdtaal, alhoewel er ook tal van Nederlandstalige bijdragen zijn.
 
Het interview met de Amerikaanse journalisten James Taranto en Rich Miniter behandelt ondermeer de belangrijke opvolging van rechter Sandra O'Connor in het Hooggerechtshof en de kansen van Hillary Clinton in 2008 (er is ook een geluidsopname van het interview).
 
Lees: http://www.brusselsjournal.com/node/104

20:02 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-05

Wie is de vijand?

Een van de redenen waarom het interessant is om het politiek-ideologische debat in de VS in de gaten te houden, is de onnavolgbare stroom interessante publicaties. Een boek dat vorig jaar reeds gepubliceerd werd is "Civilization and its enemies: the next stage of history" van de auteur Lee Harris.
 
Enkele citaten:
 
"Forgetfulness occurs when those who have been long accustomed to civilized order can no longer remember a time in which they had to wonder whether their crops would grow to maturity without being stolen or their children sold into slavery by a victorious foe . . . They forget that in time of danger, in the face of the enemy, they must trust and confide in each other, or perish . . . They forget, in short, that there has ever been a category of human experience called the enemy."
 
"That, before 9/11, was what had happened to us. The very concept of the enemy had been banished from our moral and political vocabulary. An enemy was just a friend we hadn't done enough for yet. Or perhaps there had been a misunderstanding, or an oversight on our part -- something that we could correct . . ."
 
"Our first task is therefore to try to grasp what the concept of the enemy really means. The enemy is someone who is willing to die in order to kill you. And while it is true that the enemy always hates us for a reason, it is his reason, and not ours."
 
De stelling van Harris dat de vijand iemand is die om ons te doden, bereid is zelf gedood te worden, doet onvermijdelijk denken aan de analyse van Carl Schmitt met zijn Todes- & Tötungsbereitschaft (in Der Begriff des Politischen).
http://www.janlievens.org/schmitt.html
 
Lees het essay "Al Qaeda's Fantasy Ideology" in Policy Review (augustus-september 2002) dat opgenomen werd in het boek.
http://www.policyreview.org/aug02/harris.html
 
Bestel "Civilization and its enemies":
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0743257499/qid=112...

16:33 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Over terminologie (2)

Wie het politieke debat in de VS wil volgen, zal geconfronteerd worden met politieke termen die in de VS een andere betekenis hebben dan in Europa, met name de begrippen liberals en conservatives. Liberal in het Angelsaksische politieke woordgebruik staat gelijk met wat wij links noemen. Liberaal, in Europese zin, duidt op een stellingname voor een economisch liberaal programma. Vandaar ook het onderscheid dat wij Europeanen maken tussen links en rechts liberaal, naar gelang de politieke positionering van liberalen op maatschappelijk vlak Rechts liberaal kan men in de VS dan weer aanduiden als classical liberal, klassiek-liberaal.
 
Terwijl bij ons het woord conservatief (dat in het beste geval staat voor het pleiten voor de status quo, maar eerder bestempeld wordt als negatief en achterlijk) bijna automatisch pejoratief geduid wordt door het linkse media-establishment en tegenover progressief (dat natuurlijk positief wordt geduid, want wie kan er nu tegen vooruitgang zijn) wordt geplaatst, noemen 41% van de Amerikanen zich conservatief, tegenover slechts 19% liberals.
 
Met de driemaandelijkse nieuwsbrief The Flemish Republic laat het Vlaams Belang in de Angelsaksische wereld de stem van de Vlaams-nationalisten horen. Belangrijk daarbij is dat men in de VS bij de term nationalist eerder denkt aan extreem-links of neo-nazi's. Een goed alternatief is dan ook Flemish patriot(s).

http://www.flemishrepublic.org

16:22 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-05

Paleocons versus neocons

Er is al heel wat inkt gevloeid over de ideologische oorlog tussen de paleoconservatieven en neoconservatieven, meer bepaald inzake het Amerikaans buitenlands beleid en de inval in Irak. Waar te beginnen om een goed overzicht te krijgen wat de standpunten betreft?
 
Onder de titel "Whose War?" beschrijft Patrick J. Buchanan in The American Conservative (24 maart 2003) hoe een neoconservatieve kliek Amerika in de oorlog stort. Lees: http://www.amconmag.com/03_24_03/cover.html.
 
Lees ook de neoconservatieven in hun eigen woorden. In Foreign Policy van januari/februari 2004 verscheen in de reeks "Think Again" een artikel van Max Boot over de neocons: http://www.foreignpolicy.com/story/cms.php?story_id=2426.
 
Wikipedia, de online encyclopedie, geeft een vrij goed overzicht van het paleoconservatisme en neoconservatisme in de VS.
http://en.wikipedia.org/wiki/Paleoconservatism
http://en.wikipedia.org/wiki/Neoconservatism_in_the_Unite...

23:59 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Over terminologie

Ik gruwel van het woord volksnationalisme (zie reactie 02/08/2005). Wie even het instrument van de etymologie bovenhaalt, zal snel ontdekken dat het een onnodig begrip is, een tautologie. In nationalisme zit reeds het woord natie vervat. Een natie zijnde een van zijn eigenheid bewust geworden volk.
 
Volksnationalisme is een term die zijn ingang heeft gevonden in de Vlaamse beweging en geplaatst wordt tegenover het begrip staatsnationalisme (staatsnationalisme is geen nationalisme, wie uitgaat van het primaat van de staat, kan geen nationalist genoemd worden) door diegenen die tussen het streven van de Basken, de Catalanen, de Bretoenen, enz. enerzijds en het Vlaamse onafhankelijkheidsstreven anderzijds een fundamenteel verschil negeren: Vlamingen zijn een meerderheidsvolk (de Vlaamse meerderheid is momenteel geneutraliseerd dankzij het Belgische federalisme waarvan sommigen nog geloven dat dit een Vlaamse overwinning was en is), Basken en tutti quanti zijn dat niet. Dat is een realiteit en wie aan politiek doet houdt daar beter rekening mee indien enig welslagen de doelstelling is.
 
Dit is geen standpunt tegen minderheidsvolkeren, integendeel, maar het is politiek onverstandig om ons op dezelfde golflengte te plaatsen. Het probleem is dat velen in de Vlaamse beweging door deze denkfout zich hopeloos vastgereden hebben in een discours en programma over regionalisme of zogenaamde maximale autonomie. Anderen houden graag de illusie in stand van een verdamping van België en bevoegdheidsoverdrachten naar het Europese niveau.
 
Waarom deze uitwijding? Omdat het belangrijk is in de politieke discussie bewust te zijn van de correcte terminologie. Belangrijker is het nog om uit te gaan van de realiteit. Uiteraard volg ik mijn goede vriend Wienen (zie reactie 02/08/2005) in de kern van zijn boodschap, met name dat ons nationalisme de basis is. Maar het is kortzichtig te stellen dat er niets te leren valt bij de Amerikaanse conservatieven. Wie de moeite neemt, kan niet ontkennen dat de conservatieve beweging in de VS op een veel hoger intellectueel peil staat dan wat we in Europa kennen. Wie zich echter baseert op de Vlaamse media om een beeld te krijgen van de VS in het algemeen en de conservatieven in het bijzonder, laat zich bedriegen.
 
Velen denken bij de Amerikaanse conservatieven vooral aan de inval in en bezetting van Irak door de regering Bush maar vergeten of weten niet dat er in de conservatieve beweging omtrent dit thema een open oorlog gaande is tussen de neoconservatieven (vaak voormalige Democraten tot en met Trotskisten die hun abstract universalistisch geloof botvieren in 'humanitaire' kruistochten voor vrijheid en democratie) en de paleoconservatieven (soms ook wel omschreven als Hard Right), die hun harde kritiek op o.a. het buitenlandse beleid van Bush niet gespaard hebben. Zo werd het tijdschrift The American Conservative opgericht door Pat Buchanan om een tegengewicht te bieden tegen de neoconservatieven.
 
Nu is het wel zo dat de meeste lessen van de Amerikaanse conservatieven zich op het organisatorische en politiek-strategische en niet zozeer op het inhoudelijke vlak situeren. Inhoudelijk zijn voor ons rechtse Vlaams-nationalisten voornamelijk de paleoconservatieven van belang. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

23:57 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-08-05

Bolton: the right man

Gisteren benoemde de Amerikaanse president, George W. Bush, John Bolton tot ambassadeur bij de Verenigde Naties. Bolton was van 11 mei 2001 tot 1 juni jl. vice-minister van Buitenlandse Zaken, bevoegd voor wapencontrole en internationale veiligheid. Hij werd begin maart reeds voorgedragen maar met gefilibuster in de Senaat trachtten de Democraten stokken in de wielen te steken. Bush omzeilde dit door van het parlementaire reces gebruik te maken om Bolton per decreet te bevestigen in zijn nieuwe functie. Als motivatie hiervoor vermeldde Bush het belang van de functie in een tijd van oorlog (tegen terrorisme) en het debat over de hervorming van de VN. Bush prees de ruime ervaring en expertise inzake buitenlands beleid, de integriteit en de volharding van Bolton. De Amerikaanse president legde er tevens de nadruk op dat goede bedoelingen ook gevolgd moeten worden door goede resultaten.
 
Ondertussen steigeren de weldenkenden aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Bolton staat immers bekend als een uitgesproken criticus van de VN. In 1994 werd Bolton uitgenodigd door het zogenaamde World Federalist Association voor een debat waar hij verklaarde dat “there is no such thing as the United Nations” en daaraan toevoegde dat “if the U.N. secretary building in New York lost 10 stories, it wouldn’t make a bit of difference.” Het zijn uitspraken die vandaag tegen hem gebruikt worden.
 
Boltons beroemde uitspraak dat “diegenen die denken dat het internationaal recht werkelijk iets betekent, zijn diegenen die beperkingen willen opleggen aan de VS” wordt al te vaak uit zijn context geciteerd. In dezelfde adem voegde hij daaraan toe: “we zouden bezorgd moeten zijn over dit zogenaamd recht op humanitaire interventie (…) wat we deden was het platbombarderen van onschuldige Servische burgers zodat de Albanezen terug konden komen en de Serviërs etnisch werden weggezuiverd in wat er overbleef van Kosovo.” Bolton viseerde hiermee niet zozeer het internationaal recht an sich, maar de “humanitaire interventionisten” die de NAVO gebruikten om Servië 78 dagen lang te bombarderen in 1999. Het is duidelijk dat Bolton hiermee ingaat tegen een stokpaardje van de neoconservatieven, die mensenrechtenretoriek combineren met interventionisme.
 
Deze benoeming van Bush mag dan weer wel rekenen op de steun van conservatieven die hem “the right man, in the right place, at the right time” noemen vanwege zijn “gezonde minachting” voor de VN. Bolton wordt ook gesteund door voormalig Brits premier Margaret Thatcher (“A capacity for straight talking rather than peddling half-truths is a strength and not a disadvantage in diplomacy” schreef ze in haar aanbeveling) en Jeane Kirkpatrick, die onder Reagan ambassadeur was bij de VN en Bolton kende als collega bij het American Enterprise Institute.
 
Er mag verder op gewezen worden dat Boltons nieuwe functie mooie carrièremogelijkheden biedt: zo werd Madeleine Albright na haar ambassadeurschap minister van Buitenlandse Zaken.
 

http://www.whitehouse.gov/news/releases/2005/08/20050801.html

http://www.humaneventsonline.com/article.php?id=7372


19:10 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Orde uit chaos

Deze weblog wordt opgestart in navolging van een theoretische sessie die ik gaf op de recentste editie van de VBJ-zomeruniversiteit in Catalonië. Centraal in deze sessie stond de vraag wat we als Vlaams-nationalisten kunnen leren van de conservatieve beweging in de Verenigde Staten. Een uitgebreide en bewerkte versie van de tekst van deze sessie zal binnenkort gepost worden op deze blog. U vindt nu alvast een selectie van verwijzingen naar conservatieve organisaties, columnisten, media, tijdschriften en think tanks enz.

 

Opdracht

 

Wat mag u verwachten van deze blog? Het is mijn overtuiging dat er in deze jachtige tijden meer nood is aan diepgang. Op politiek vlak betekent dat dat we ons moeten bezinnen over de fundamenten van ons politieke denken als rechtse Vlaams-nationalisten. Om even stil te staan bij wie we zijn, wat onze doelstellingen zijn en hoe ze te verwezenlijken. Dat is echter een Heraklesopdracht waarvan op deze blog slechts een stap wordt belicht.

 

De uitdagingen zijn inderdaad niet te onderschatten: de immigratietijdbom onschadelijk maken, het demografische probleem het hoofd bieden, de islamdreiging neutraliseren en de Europese superstaat op de knieën dwingen. Het ontwaken van de Europeanen en het sneuvelen van de verwerpelijke ideeën van het multiculturalisme en het cultuurrelativisme zijn hiervoor een eerste vereiste. Ons hoofddoel is en blijft het verwerven van soevereiniteit voor de Vlaamse natie: een onafhankelijk Vlaanderen in een Europees Europa.

 

Op deze blog richt ik mijn blik naar de Verenigde Staten. Wat kunnen we leren van de Amerikaanse conservatieve beweging? Welke politieke denkers en concepten zijn interessant voor ons? Welke inzichten biedt de politieke denker Samuel Huntington? Is Bush wel conservatief? Wat is de invloed van de neoconservatieven? Zal de Amerikaanse conservatieve beweging splijten over het immigratievraagstuk?

 

Het web wemelt van de informatie omtrent deze materie. In die chaos enige orde scheppen, is de opdracht van deze blog.


19:00 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |