16-12-05

Is Bush conservatief?

De regimekrant De Morgen publiceerde onlangs een artikel onder de titel ‘Dansen naar de pijpen van het Amerikaans Belang’ (26.11.2005) dat met leugens en verdraaiingen moest ‘bewijzen’ dat het Vlaams Belang er een soort Amerikaanse ‘neoliberale’ en ‘ultraconservatieve’ agenda op nahoudt. Het artikel toonde vooral een stuitend gebrek aan elementaire kennis over de Amerikaanse conservatieve beweging aan. Het is een misvatting de Republikeinse partij te beschouwen als dé conservatieve partij. Zeer zeker, de conservatieven zijn er actief maar de Republikeinen zijn in essentie een coalitie van gematigden tot en met conservatieven. Zo is de Austro-Californische gouverneur Arnold Schwarznegger nauwelijks een conservatief te noemen. Daarom ook dat de American Conservative Union nauwgezet statistieken bijhoudt of het stemgedrag van de Republikeinse congresleden wel in overeenstemming is met de conservatieve standpunten van wantrouwen tegenover de staat, een voorkeur voor vrijheid tegenover gelijkheid, traditionele waarden en normen en patriottisme.
 
Gekaapt
 
Sinds de aanloop naar de inval in Irak is er een open oorlog uitgebroken in de conservatieve beweging tussen neoconservatieven en paleoconservatieven. De neoconservatieven zijn in feite verdoken liberalen en voormalige sociaal-democraten. Niet verwonderlijk dus dat de neocons vanuit een utopisch universalisme vrijheid en democratie willen exporteren naar landen waar de fundamenten daarvoor niet aanwezig zijn. Neocons zijn voorstanders van interventie: militaire interventie in de brandhaarden van de wereld en overheidsinterventie in het economisch beleid. Voor beiden is een uitgebouwd staatsapparaat noodzakelijk, vandaar de uitdrukking welfare-warfare state.
 
De paleoconservatieven borduren voort op de conservatieve traditie en zijn voorstanders van isolationisme, cultureel conservatief, tegen globalisering, voor economisch protectionisme en anti-immigratie. De neoconservatieve invloed op de regering-Bush mag weliswaar over zijn hoogtepunt heen zijn, het feit dat het belangrijkste conservatieve tijdschrift National Review zijn oorspronkelijke anti-immigratie houding heeft opgegeven, spreekt boekdelen. Pat Buchanan, een veteraan van de conservatieve beweging, voormalig presidentskandidaat en gewezen journalist bij o.a. CNN en vandaag de dag een leidend figuur van de paleoconservatieven, verwoordt het als volgt: “De  conservatieve beweging is gekaapt en verworden tot een globalistische, interventionistische, opengrenzenideologie, die niet de beweging is waarmee ik opgroeide.”(NY Times, September 8, 2002).
 
‘Beautiful losers’
 
Buchanan noemt de inval in Irak “de grootste strategische blunder in de Amerikaanse geschiedenis” en voorspelt tevens een ideologische oorlog in de Grand Old Party over de omarming van de globalisering terwijl Amerikaanse jobs verloren gaan en de lakse houding tegenover (illegale) immigratie: “we voegen elk jaar een half miljoen illegale immigranten toe aan onze bevolking, waarvan er sommige komen werken en andere om misdaden te plegen tegen Amerikaanse burgers.” Voornamelijk in het Zuidwesten van de VS is de toestroom van Mexicaanse illegalen meer dan problematisch. Zodanig zelfs dat de Democratische gouverneurs van New Mexico en Arizona de noodtoestand hebben afgekondigd. Momenteel probeert Bush met een halfslachtige politiek de vrede in zijn verdeelde partij te bewaren: een verstrenging van de grenscontroles enerzijds en de zogenaamd tijdelijke regularisering van zo’n 10 miljoen illegale immigranten anderzijds. Toch zijn er ook conservatieve principes die gehonoreerd worden: Bush benoemde afgelopen zomer een notoir criticus van de Verenigde Naties tot ambassadeur bij die instelling. In het Hooggerechtshof ziet het er na de mislukte benoeming van Harriet Miers – mede door het protest van conservatieve zijde – heel goed uit: Chief Justice John Roberts en de genomineerde conservatieve rechter Samuel Alito lijken uit het goede hout gesneden om een aantal linkse aberraties in de wetgeving recht te trekken. Daar kunnen zowel paleo’s als neocons zich in vinden.
 
De vooruitzichten voor de Republikeinen voor de presidentsverkiezingen van 2008 waren tot voor kort goed. De Republikeinen moeten echter uitkijken dat hun achterban nog wel volgt terwijl de fundamentele principes plaats moeten ruimen voor louter partijpolitieke strategie en tactiek, het winnen van verkiezingen, verbreding van de partijbasis en het nastreven van salonfähigkeit. De in februari overleden columnist Samuel Francis schreef reeds in 1993 over de conservatieve beweging als ‘beautiful losers’. Het is de paradox van de Amerikaanse conservatieve beweging dat ze vandaag nog nooit zo machtig is geweest en tegelijkertijd zo ver staat van haar oorspronkelijke uitgangspunten. De uitdaging blijft of de Republikeinen erin zullen slagen een waarachtig conservatief beleid te voeren.

19:48 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-12-05

Vormingsavond te Gent

Morgen verzorg ik, op uitnodiging van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) van Gent, een vormingsavond over het Amerikaans conservatisme. Het artikel dat onlangs in De Morgen (zie post 2/12) verscheen, was een toonbeeld van desinformatie omtrent de belangrijkste politieke beweging in het machtigste land ter wereld. Blijkbaar zijn professionele journalisten niet in staat om te doen wat hun taak is: het publiek op een evenwichtige manier informeren.
 
De sessie die ik morgenavond zal verzorgen is een aangepaste versie van de theoretische sessie die ik voorbije zomer bracht op de VBJ-zomeruniversiteit in Barcelona.
 
De organisatoren hebben zelf al een aantal vragen/stellingen geformuleerd waarop ik naar best vermogen een antwoord/verduidelijking zal formuleren:
  • Welke verschillen zijn er tussen paleo- en neoconservatieven?
  • Welke binnen- en buitenlandse politiek willen paleo- en neoconservatieven voor Amerika?
  • De ‘clash of civilizations’ en de ‘war against terrorism’ zijn slechts enkele van de grote uitdagingen.
  • De Amerikaanse ‘liberals’ (linksen) en hun ‘political correctness’ krijgen in elk geval flink wat tegenwind uit conservatieve hoek.
  • Wie zijn de interessante conservatieve denkers en wat zijn hun ideeën?
  • Welke websites, boeken en tijdschriften van conservatieve auteurs moet je zeker eens gelezen hebben?
  • Hoe staan de conservatieven tegenover ons nationalisme?

Afspraak op donderdag 8 december ’05 om 20u30 in Café De Hoed, Sint-Amandsstraat 13 te Gent (vlakbij het Sint-Pietersplein).

Meer info: Frederik Ranson - 0497/75.29.51 - frederik_ranson@hotmail.com

19:15 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-12-05

Paleoconservatieven en libertariërs

Toen de Duits-Amerikaanse professor Hans-Hermann Hoppe in mei van dit jaar op uitnodiging van het Vlaams Belang kwam spreken in Antwerpen over de economische voordelen van kleine naties, nam ik de gelegenheid te baat om hem een vraag te stellen over de verhouding tussen de paleoconservatieven en de libertariërs:
 
Q: How do you see as a libertarian the growing power of the U.S. federal government under a presidency of a so-called conservative republican? Shouldn’t libertarians and paleoconservatives despite their differences combine forces against big government?
 
A: I should say a few words about paleoconservatives and libertarians. They had some sort of coalition during the 1990’s. The paleoconservatives are the old style conservatives in the U.S. The most prominent person of that group is probably Pat Buchanan. It is true that culturally conservative libertarians and paeloconservatives, who advocate decentralisation of governmental power to the largest extent possible, who advocate a non-interventionist foreign policy, did cooperate quite well for a while except for one subject. That subject was free trade. We always tried to persuade Pat Buchanan to study a little bit economics. We asked him to read Henry Hazlitt’s ‘Economics in One Lesson’, which is the book that I would recommend to everyone who as never studied anything in economics. That’s the only thing you need to know about economics in order to avoid the most severe mistakes. Unfortunately, we couldn’t bring Pat Buchanan to do this and he began to emphasize more and more heavily his protectionist economic policies. And that ultimately lead to some sort of break in the movement that we had begun to develop. Now this does not mean that we are not still joined, so to speak, in our opposition against the current Bush regime which is dominated by the so-called neoconservatives, who are mostly former social-democrats and ardent interventionists as far as foreign policy is concerned. So, yes we still cooperate quite closely, not close enough to speak of a joint movement because of the free trade question. But again let me emphasize that in particular those people who are in favor of small states should realise how important free trade is. As I explained, for small states not to engage in free trade is deadly. Large states can afford this with standards of living declining, small states can not afford anything but free trade.

22:48 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-12-05

Amerikaans Belang

Paul Beliën schrijft (http://www.brusselsjournal.com/node/515) alles wat geschreven moet worden over het artikel in De Morgen waarin vergezochte verbanden worden gelegd tussen het Vlaams Belang en de Amerikaanse conservatieve beweging. De journalist in kwestie heeft er echt een potje van gemaakt. Maar zoals zo vaak bij De Morgen blijft de vraag of het onbekwaamheid of kwaadaardigheid is. Of een combinatie van beide?




18:11 Gepost door Jan Lievens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |